بندرعباس؛ میعادگاه حماسی جاماندگان اربعین

به گزارش قشم نیوز، مسیر پیاده‌روی «حرم تا حرم» که از آستان مقدس امامزاده سید مظفر آغاز شد و تا امامزاده شاه محمد تقی ادامه یافت، تنها یک مسیر جغرافیایی نبود؛ بلکه راهی بود که با قدم‌های لرزان پیران و گام‌های تند جوانان، به پلی میان زمین و آسمان تبدیل شد.

جمعیت انبوهی که در این مسیر جاری بود، از خردسالانی که با چشمانی پر از کنجکاوی و عشق، پرچم‌های سرخ را در دست داشتند تا کهنسالانی که با هر گام، گویی داستان کربلا را دوباره روایت می‌کردند، همگی در حرکتی هماهنگ نشان دادند که اربعین، مرزی میان نسل‌ها ندارد.

در طول این پیاده‌روی پرشور، آنچه بیش از همه به چشم می‌آمد، شور و شوقی بود که در چهره‌ها موج می‌زد. این مراسم، تجلی عینی مفهوم «جاماندگان» بود؛ کسانی که شاید در زمان اصلی فرصت همراهی را نیافته بودند، اما امروز با تمام وجود خود را به قطار عشق رسانده بودند.

در این مسیر، خادمان با روحیه‌ای فراتر از وظیفه، در خدمت زائران بودند. آنان تنها به توزیع غذا یا شربت نذری بسنده نکردند، بلکه با نگاهی آکنده از مهر، به هر زائر خدمتی انسانی ارائه دادند. از توزیع اقلام ساده‌ای مانند دستمال کاغذی گرفته تا تهیه آش و شربت‌های خنک برای رفع عطش مردم در گرمای هوا، همگی بیانگر این بود که در مسیر حسینی، هیچ خدمتی کوچک نیست و هر ذره از خدمت، عین عبادت است.

در لابلای این جمعیت، طنین صدای دمام‌زنان و اجرای مراسم تعزیه، فضای معنوی مسیر را دوچندان می‌کرد. صدای کوبش دمام، گویی ضربان قلب شهر را با ضربان قلب زائران هماهنگ می‌ساخت و هر رهگذری را ناخودآگاه به سمت این جریان عظیم جمعیت می‌کشاند.

این مراسم‌ها صرفاً جنبه نمایشی نداشت، بلکه تلاشی برای زنده نگه داشتن درد و اندوه کربلا در دل‌های مردم بندرعباس بود. در میان این حجم عظیم از جمعیت و خدمات‌رسانی، صحنه‌هایی نیز دیده می‌شد که بیش از آنکه در قالب یک گزارش خبری بگنجد، نیازمند تأمل بود.

صحنه‌ای از ایثار خانوادگی؛ مادرانی که با وجود داشتن فرزندان خردسال، در کنار یکدیگر به خدمت‌رسانی مشغول بودند. دیدن مادری که کودک خود را در آغوش گرفته بود و هم‌زمان با همان دست شربت نذری میان زائران تقسیم می‌کرد، تصویری روشن از معنای واقعی «خانواده مذهبی» را در قلب تپنده جنوب ایران به نمایش گذاشت.

همچنین حضور بانوی پیری که با وجود گرمای طاقت‌فرسای عصر، از آسایش خانه چشم‌پوشی کرده بود تا در این حماسه سهیم شود، نشان داد عشق به حسین، فراتر از محدودیت‌های جسمی و سن است. این زنان و مردان، نمادهای زنده وفاداری به آیین اهل بیت بودند که با تمام توان خود در این مراسم حاضر شدند.

امنیت و نظم این حماسه بزرگ، حاصل تلاش بی‌وقفه نیروهای انتظامی، امدادگران و جوانان بسیجی بود. حضور مقتدرانه این نیروها در کنار جمعیت، علاوه بر تضمین امنیت زائران، آرامشی خاطر برای خانواده‌هایی فراهم می‌کرد که همراه زائران به این مسیر آمده بودند.

در نهایت، آنچه این پیاده‌روی را از یک مراسم مذهبی ساده متمایز می‌کرد، پیوند ناگسستنی آن با آرمان‌های انقلاب اسلامی بود. زائران با در دست داشتن پرچم‌های سرخ که نماد خون شهادت و ایستادگی است، با فریادهای پرشور خود پیام‌های سیاسی و اعتقادی را به گوش جهانیان رساندند. شعارهای ضد استکبار و حمایت قاطع از رهبری انقلاب نشان داد این پیاده‌روی تنها مسیر زیارت نیست، بلکه رژه‌ای بزرگ برای نمایش قدرت و اراده ملت است.

مردم بندرعباس نیز با سردادن شعارهایی که نشان از ایستادگی در برابر ظلم داشت، ثابت کردند که ذلت را هرگز نمی‌پذیرند و مسیر اربعین، مسیر ایستادگی در برابر قدرت‌های جهانی است. این مراسم که هر سال با شکوهی مثال‌زدنی برگزار می‌شود، بار دیگر نشان داد بندرعباس همواره در صف مقدم دین و ولایت ایستاده است.

حماسه امروز، روایتی از پیوند میان معنویت، ایثار، امنیت و سیاست بود؛ روایتی که در آن عشق به امام حسین علیه‌السلام، موتور محرک حرکت به سوی آینده‌ای روشن و عزتمندانه است. این جمعیت، این صداها و این اشک‌ها، همگی یک پیام واحد داشتند: «ما با اربعین هستیم و با آرمان‌های انقلاب، تا ابد ایستاده‌ایم.»