ضرورت همسویی آموزش و شیوه سنجش در آزمونهای پایان سال تحصیلی
یکی از مهمترین دغدغههای خانوادهها در این روزها، شیوه برگزاری آزمونهای پایان سال تحصیلی دانشآموزان است.
استانها به گزارش قشم نیوز، تصمیمگیری در خصوص برگزاری حضوری امتحانات پایههای هفتم تا دهم در برخی استانها و ادامه برگزاری غیرحضوری در مناطق دیگر، نیازمند بررسی دقیق شرایط آموزشی ماههای اخیر است. نظام آموزشی کشور پس از یک دوره طولانی وابستگی به کلاسهای آنلاین، اکنون با چالش برقراری عدالت در ارزیابی دانشآموزان مواجه است.
گمانهزنیها درباره برگزاری حضوری امتحانات در برخی مناطق و ادامه روند مجازی در استانهای دیگر، نیازمند یک دیدگاه جامع است. اگرچه هدف از برگزاری آزمون حضوری حفظ اعتبار علمی و جلوگیری از افت تحصیلی است، اما کارشناسان بر این باورند که شیوه ارزیابی پایانی باید با ماهیت و کیفیت فرآیند آموزشی در طول ترم همخوانی داشته باشد تا به دانشآموزان فشار مضاعفی وارد نشود.
چالش توزیع استانی تصمیمگیری و ضرورت وحدت رویه کشوری در واگذاری حق تصمیمگیری درباره حضوری یا غیرحضوری بودن امتحانات به شورای تأمین هر استان، اگرچه با هدف بومیگزینی و انطباق با شرایط منطقهای انجام شده، اما اصول بنیادین عدالت آموزشی را با خطر جدی مواجه میکند. واقعیت این است که دانشآموزان در سراسر کشور، فارغ از محل سکونت خود، در شرایطی مشابه و در بستر مشترک آموزش مجازی این ماهها را گذراندهاند و تحت تأثیر نوسانات اینترنتی و چالشهای تدریس آنلاین قرار گرفتهاند.
بنابراین، تغییر ناگهانی شیوه سنجش به صورت استانی، نوعی تبعیض ساختاری را میان دانشآموزان کشور ایجاد میکند که توجیه کارشناسی ندارد. واگذاری این مسئولیت به نهادهای استانی، نه تنها به سردرگمی بیشتر خانوادهها میافزاید، بلکه اعتبار کارنامههای تحصیلی را در سطح ملی نیز مخدوش خواهد کرد. چگونه میتوان پذیرفت که دانشآموزان دو استان همجوار که هر دو با یک کیفیت آموزش دیدهاند، در شرایطی کاملاً متفاوت ارزیابی شوند و یکی با استرس آزمون حضوری و دیگری در فضای مجازی به رقابت بپردازد؟
نظام آموزش و پرورش به عنوان یک کل یکپارچه، نیازمند یک روال ثابت، مقتدرانه و سراسری است تا بتواند در گام اول، امنیت روانی را به جامعه بازگرداند و در گام بعد، از شکلگیری دوگانگیهای تحصیلی آسیبزا جلوگیری کند. بررسی تجربیات گذشته و چالشهای نابرابری آموزشی نشان میدهد که آموزش غیرحضوری دستاوردهای یکسانی به همراه ندارد و بازدهی آن به شدت به ابزارهای ارتباطی وابسته است. این موضوع زمانی حساستر میشود که بدانیم کیفیت دسترسی به شبکه اینترنت و پلتفرمهای آموزشی در سراسر کشور یکسان نیست.
دانشآموزان در مناطق روستایی و کمبرخوردار با چالشهای ساختاری بیشتری در یادگیری مواجه بودهاند؛ بنابراین سنجش سراسری بدون در نظر گرفتن این تفاوتهای منطقهای، نیاز به بازنگری سازنده و اعمال نگاه حمایتی دارد. کارشناسان دلسوز حوزه آموزش بر این باورند که اگر قرار است آزمونهای حضوری در برخی استانها برگزار شود، ایجاد یک بازه زمانی حداقل یک تا دو هفتهای برای حضور دانشآموزان در مدارس جهت رفع اشکال، الزامی است.
با توجه به زمزمههای آغاز فرآیند امتحانات از نهم خردادماه، زمان زیادی برای تصمیمگیری نهایی باقی نمانده و بلاتکلیفی روانی میتواند به آمادگی ذهنی دانشآموزان آسیب جدی بزند. در این شرایط، منطقیترین راهکار پیش از آغاز هرگونه آزمون حضوری، بازگشایی یک تا دو هفتهای مدارس صرفاً جهت برگزاری جلسات رفع اشکال و مرور درسها است. این مهلت کوتاه به دانشآموزان این امکان را میدهد تا در فضای تعاملی کلاس، مشکلات تحصیلی ناشی از آموزش مجازی را حل کنند و با اعتماد به نفس بیشتری وارد حوزههای امتحانی شوند.
رویکرد سازنده برای خروج از بلاتکلیفی آموزشی، پایان دادن به شایعات و اعلام دیرهنگام مصوبات امتحانی، بیش از هر چیز به برنامهریزی معلمان و آرامش خانوادهها آسیب میزند. آموزش و پرورش میتواند با اتخاذ یک سیاست روشن، هوشمندانه و متناسب با شرایط هر استان، ضمن حفظ استانداردهای آموزشی، بستری عادلانه برای تمامی محصلان فراهم کند. توجه به نیازهای آموزشی مناطق محروم و ایجاد فرصت جبرانی، گامی اساسی در جهت کاهش فاصلههای علمی و عبور موفق از این پیچ مهارتی در تقویم تحصیلی جاری خواهد بود.
بدون نظر! اولین نفر باشید